Deze jgz-professional is boos. Net als die manager van Bureau Jeugdzorg die vond dat wij “gevaarlijk bezig” waren. In de media hadden ze opgepikt dat Ouders Online ouders zou aanraden om niet meer naar het consultatiebureau te gaan. Voor de duidelijkheid: dat doen we niet. Sinds ons onderzoek in 2001 (onder de titel De kritiek van de fans, zie http://www.ouders.nl/mcb2001.htm, gratis als pfd op te vragen) weten we namelijk, net als u, dat ouders het instituut ‘consultatiebureau’ hoog waarderen. Maar ze hebben ook kritiek. Kritiek krijgen is nooit leuk, maar als de jgz ernaar zou willen luisteren, dan wordt iedereen daar beter van.

Waar ging het nou eigenlijk over? Het AD had nieuws gemaakt van een aflevering van onze rubriek Achter de voordeur (zie http://www.ouders.nl/mred2010-jeugdzorg-jgz.htm). De reacties die daarop volgden, van nog meer ouders, én professionals, maar ook van media, hebben ons overweldigd. Niet iedereen heeft ons goed begrepen. We hebben ons eigen standpunt nog eens helder geformuleerd in het redactioneel van deze week (zie http://www.ouders.nl/mred2010-jeugdzorg-jgz.htm).

Media-storm
Wat overblijft na de media-storm, is onze constatering dat de kritiek van ouders toeneemt. Niet alleen in reactie op meer bemoeienis achter de voordeur van de jgz, maar ook door groeiend wantrouwen jegens ouders op scholen, in ziekenhuizen, en in de jeugdzorg. Déze tendens heb ik verwoord in het AD. In de Ouders Online-rubriek ‘Achter de voordeur’ vertellen ouders hun verhaal over wat dat in de praktijk betekent. Ouders Online is alleen de boodschapper van het slechte nieuws en waarschuwt vervolgens: we moeten oppassen, want het goede van ons zorgsysteem, waar alle ouders behoefte aan hebben, dat wordt langzaam maar zeker ondermijnd als we deze ontwikkelingen niet weten te keren.

CJG
In Trouw van 18 februari stond het artikel ‘Pas op voor consultatiebureau’. Het eindigt met: “Hoogleraar Slot vindt Pardoen een activist voor ouderbelangen: “In de jeugdbescherming is de nadruk terecht komen te liggen op het belang van het kind. Maar het is wel eens in strijd met wat de ouders vinden, en dat vinden zij niet leuk.”” Hier wordt helder wat er aan de hand is: de consultatiebureaus, onderdeel immers van de Centra voor Jeugd en Gezin die op hun beurt voorportaal kunnen zijn van de Bureaus Jeugdzorg en gedwongen hulp, maken niet meer in de eerste plaats deel uit van de gezondheidszorg maar van de jeugdbescherming. Is dat wat we willen?

Citaten
Graag citeer ik een ouder van ons Forum. Beter dan zij kan ik het niet verwoorden [vet van mij – JP]:

“Ouders willen willen risicoloos vragen kunnen stellen waarop antwoorden komen. En als dat antwoord inhoudt dat er hulp moet komen, dan willen ouders weten waarom, wat er te verwachten is van die hulp, wat het vraagt aan tijdsinvestering, hoe lang de wachttijden zijn etc. Om dan zelf te kunnen beslissen of het verstandig is om die hulp ook in huis te halen. Dit wegen ze af in het belang van de kinderen. Ook hulp is niet risicoloos: een alledaagse situatie opwaarderen tot een probleemsituatie heeft een bepaald effect dat je moet afwegen.”

“Niet de uitspraken van Justine Pardoen maken dat consultatiebureaus dezelfde weg op dreigen te gaan als BJZ, maar de in gang gezette ketennetwerken, signaleringsbehoeften, risico-analyses, de roep om preventie en vroegtijdig ingrijpen met het oog op voorkoming van kindermishandeling. Daarin zitten kernen van het probleem: ouders en kinderen zijn tot object gemaakt. Het inzicht dat ouders zelf vaak de eersten zijn die vroegtijdig signaleren, is helemaal weg. Iedereen die met kinderen werkt, krijgt een signaleringstaak (consultatiebureaus, maar ook scholen etc.) en het signaleren en interveniëren is tot kerntaak geworden van mensen en instanties die eigenlijk een andere taak hadden ten aanzien van kinderen.”

“Dit is wat ouders willen: een rijke sociale omgeving, waarin andere volwassenen belangstelling hebben voor kinderen en ieder op het eigen terrein (consultatiebureau in de vroege zorg, scholen op het gebied van leren etc.) hun stinkende best doen om kinderen zoveel mogelijk tot ontwikkeling te laten komen. Met respect voor de positie van ouders.”

“Het signaal dat Ouders Online afgeeft is een logisch gevolg van de enthousiast ingezette ontwikkelingen rondom preventie, kindermishandeling en vroegtijdig ingrijpen. Ouders zijn niet gek. Ze beschermen hun kinderen terecht tegen deze ontwikkeling. EKD, verwijsindex, pro-kid, psychosociale-diagnostiek op scholen, een hulpvraag die eerst bekeken moet worden op de risico's voor kinderen, hulp met dwang en drang, adviezen die niet genegeerd mogen worden, de relatie tussen overheid en ouders is danig onder druk gezet.”

“Het zal een tour de force worden om deze geest weer in de fles te krijgen en zo een veilig klimaat te scheppen, waarin ouders andere volwassenen om advies kunnen vragen of advies kunnen krijgen, waarin er respect is voor wat ouders doen en ouders niet als enigen voor elk akkefietje van een kind verantwoordelijk worden gehouden (zo groots had zelfs Freud het zich niet kunnen voorstellen volgens mij).”

“Wij willen geen hulp ín de gezinnen, wij willen het veilige sociale klimaat rondom onze kinderen. In het belang van de kinderen en om ouderschap weer leuk en interessant te maken, zodat je met een gerust hart kunt zeggen dat het af en toe knap lastig is, maar wel uitdagend en leuk.”

P.S. U volgt de rubriek ‘Achter de voordeur’ vanzelf, als u zich aanmeldt voor onze nieuwsbrief, zie http://www.ouders.nl/forms/ja_graag.htm

Justine Pardoen, hoofdredacteur Ouders Online (www.ouders.nl)