Zoeken
Inloggen op DigiBib.JGZ

Nieuws details
JGZ Diensten

Start » Actueel » Nieuws » Nieuws details

  Hoe reageren ouders op babygehuil? (Promotie)
Print

   huilen Voor baby’s is huilen één van de belangrijkste manieren om te communiceren. Het is immers een luid en duidelijk signaal naar de ouders dat de baby zich niet lekker voelt en ergens behoefte aan heeft. Huilen is bovendien heel effectief: weinig ouders kunnen rustig blijven zitten als hun baby huilt. Huilen geeft de ouder ook informatie over de gezondheid van de baby en de mate van stress die het kind ervaart. Dit komt tot uiting in de akoestische kenmerken van het geluid. Tegelijkertijd kan huilen ook heel stressvol zijn voor ouders, en in de ergste gevallen kan huilen zelfs mishandeling of verwaarlozing uitlokken. Lees meer.

Promotie
Op 25 maart promoveert, aan de Universiteit Leiden, mw. drs. D. Out op het proefschrift 'Parenting unraveled: predictors of infant attachment and responses to crying'. In dit proefschrift staat ouderschap in de vroege kindertijd centraal, onder andere de reacties van volwassenen op het huilen van baby’s. In deze studie is onderzocht hoe volwassenen reageren op het huilen van een baby. Daarbij werd een standaard huilfragment van een pasgeboren kind gemanipuleerd en op verschillen-de hoogten afgespeeld.

De toonhoogte van het huilgeluid en de manier waarop volwassenen het huilen interpreteren, bleken belangrijk te zijn. Hoge huilgeluiden vormen een risicofactor voor het stevig willen aanpakken van het kind. Zieke en premature kinderen hebben vaker zulke hoge huiltonen.

Erfelijke factoren
Ook is (met tweelingen-onderzoek) onderzocht of verschillen in reactie op huilen erfelijk zijn. Dat is inderdaad het geval, maar niet voor alle aspecten van reageren op huilen. Verschillen in sensitieve reacties waren erfelijk bepaald, maar de neiging om het kind op een hardhandige manier aan te pakken niet. Gevonden werd dat individuele verschillen in reacties van volwassenen op het huilen
van baby’s door erfelijke factoren beïnvloed worden. Dit was het geval voor sensitieve reacties en voor de ontwikkeling van de hartslag tijdens het luisteren naar de huilgeluiden. Omgevingsinvloeden waren echter belangrijker bij hardhandige reacties op de baby, genetische factoren speelden hier geen rol. Deze resultaten sluiten aan bij die van eerdere studies,

Sensitieve reacties
De studies die beschreven zijn in dit proefschrift onderstrepen het belang van sensitieve reacties op de signalen van baby’s. Extreem insensitief, hardhandig en beangstigend gedrag van ouders vormt een risico voor de ontwikkeling van kinderen, en een vroegtijdige signalering van dit oudergedrag is essentieel. Zoals dit proefschrift heeft laten zien, is het hierbij belangrijk om verschillende aspecten van ouderschap in kaart te brengen. Interventies gericht op het verbeteren van sensitief ouderschap zijn belangrijk, maar moeten wel gebaseerd zijn op wetenschappelijk onderzoek. Zo worden vaak incorrecte adviezen aan ouders gegeven over hoe zij moeten reageren op hun ontroostbare baby (Catherine, Ko, & Barr, 2006).

Richtlijn excessief huilen
In deze context is er reden tot zorg over de recent gepubliceerde richtlijnen voor de aanpak van excessief huilende baby’s (ActiZ, 2007). Hierbij krijgen ouders het advies om hun baby in slaap te laten huilen en tijdens de eerste 30 minuten niet te reageren op hun huilende baby. Wetenschappelijk onderzoek heeft echter aangetoond dat deze baby’s moeite hebben met het reguleren van stress (Gunnar & Barr, 2000). Sensitieve zorg lijkt daarom extra belangrijk voor deze kinderen. Dit onderstreept het belang van wetenschappelijk onderbouwde interventies voor het verhogen van sensitief ouderschap.

Samenvatting
Download de samenvatting van het proefschrift (PDF)

 




Gepubliceerd: 22-03-2010
Aantal keer bekeken: 2043


Reacties
Margreet de Ruiter V&VN fractie Jeugd zegt:
Met veel interesse heb ik dit artikel gelezen. Het is goed dat er de laatste tijd vanuit verschillende invalshoeken zo veel onderzoek gedaan wordt naar dit soms grote probleem in de babytijd. Ouders moeten in zo'n situatie kunnen rekenen op alle steun vanuit de omgeving en van professionals. Wij als professionals hebben daarom behoefte aan goed onderbouwde richtlijnen waarmee zij adviezen en hulp (ook onderling) op maat kunnen afstemmen op de specifieke ouders en het kind.
Het is relevante informatie voor de werkgroep die zich buigt over de multidisciplinaire richtlijn excessief huilen. Namens de JGZ (V&VN fractie Jeugd) neem ik deel aan deze werkgroep. De werkgroep zal het onderzoek en de uitkomsten ongetwijfeld goed gaan bestuderen en gaan vertalen in de multidisciplinaire richtlijn excessief huilen.

5-4-2010 22:49:35

ellen zegt:
Mijn baby huilde de 1e 21,5 maand het grootste gedeelte van de tijd. Ik heb me daar nooit heel erg ongerust over gemaakt, gezien haar vroege start. Vond ik het begrijpelijk, ik interpreteerde het als dat ze de wereld te overweldigend vond. Ze had een laag gewicht tussen 32 en 38 weken, ik ben in het ziekenhuis opgenomen om haar te laten groeien, ze woog met 32 weken 1300 gram, dit is toen opgetrokken naar 2100 gram. Die weken in het ziekenhuis waren voor mij spannend maar ook intiem in het contact met mijn kindje. Spannend omdat telkens hartritme ect wordt gecontroleerd. Toen dit vaker wegzakte is toch nog plotseling voor een keizersnede gekozen, en is ze gezond geboren, wel nog 2 dagen in de couveuze.
Ik was er tijdens de volgende 2 maanden van overtuigd dat ze te vroeg is geboren, dat haar gewicht en groei kunstmatig is versneld door rust maar dat ze langer had moeten blijven zitten in de buik.
Dus er nog niet aan toe was om eruit te komen.
En ineens was ze daar. Ik heb haar veel bij me gedragen in een draagdoek en dat hielp heel goed. Daarnaast kwam ik erachter dat geluid van stofzuiger en haardroger haar in slaap liet vallen. Dat heb ik ook regelmatig geprobeerd. Toen ik ging denken dat het toch wel lang ging duren, werd het minder en normaal na 2,5 maand. Het was heel belastend soms maar voor mij een normaal proces.
2-4-2010 12:11:39

drs. H.H. Brinkman-Spoelder zegt:
Wat ben ik blij, dat een professionele wetenschapper, mw. drs. D Out, dit (dat het laten huilen van baby's die excessief huilen niet goed is) nu mede bevestigd m.b.t. onderzoek!!! Eindelijk staan wij, andere professionals, zoals van www.babywerk.net en ik van www.balans-complex.nl en nog meer professionals niet alleen betreffende onze mening omtrent de zorg over de implimentaties van het WKZ!! Zelf ben ik orthopedagoog psychosociale problemen en ken de literatuur omtrent hechtingsproblemen mede door het laten huilen van baby's. Tevens ben ik ervaringsdeskundige van een lieve zoon, die excessief huilde, 18 uur per etmaal kort na zijn geboorte als gevolg van extreme dysmaturiteit. Na een lange zoektocht van vijf jaar en het bezoeken van medische congressen kwam ik via neuroloog Marcel Smits achter de oorzaak: een slaapstoornis, die gepaard gaat met een angst- en paniekstoornis als gevolg van het ontbreken van een bepaalde neurotransmitter door extreem voedingstekort tijdens de zwangerschap n.a.v. een dysfunctionerende placenta. Gelukkig heb ik dankzij het college van prof.dr. Luc Stevens troost geboden t.b.v. een veilige hechting!! Deze weg was heel zwaar, omdat ik geen hulp kreeg via professionals. Gelukkig wel steun van moeder en schoonmoeder! Het advies van (kinder)artsen en CB en thuiszorg was: laat maar huilen! Het gaat wel over!! Hoe dit vol te houden is, wanneer je man 12 uur per dag werkt als leidinggevende en je een andere zoon hebt van twee jaar, die ook hun nachtrust nodig hebben? Dan is hele nachten laten huilen geen optie en ook niet vol te houden!!! Ik bood mijn zoon troost!! Ja, volgens de neuroloog kan het vijf tot acht jaar duren voordat het lichaam hierover heen groeit! Bij mijn zoon duurde dit vijf jaar. Nu is hij inmiddels elf jaar en ontwikkelt zich goed en nu lacht hij overdag zo veel als hij toen huilde. Kortom: het is goed gekomen. De grens van mijn draagkracht heb ik destijds zelf ervaren door geestelijke en lichamelijke uitputting. Hierover
1-4-2010 16:47:00

Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Commentaar:

Geef commentaar

Terug  Print
Hoe reageren ouders op babygehuil? (Promotie)
Site-Help  |  Contact opnemen   |   Inloggen op DigiBib.JGZ   |  Links
© 2007 - 2009 Captise. Alle rechten voorbehouden.